Zoveel schoonheid en ellende naast elkaar, zoveel goedheid in mensen, maar onrechtvaardigheid tegelijkertijd. De Monotiek houdt van de wereld, maar haat de krachten in die wereld die de scheve verhoudingen in stand houden.

Met een knipoog, een glimlach en een geheven vuist zijn wij ervan overtuigd dat we allemaal een rol kunnen spelen in verandering. Muziek is hierbij een van de krachtigste middelen. Er is zoveel te zeggen, te bekritiseren en te bejubelen. Geen tijd te verliezen, want wie zwijgt stemt toe. Muziek raakt snaren en verzet bergen. Schijt met schoonheid bombarderen, dat is de taak die de Monotiek zichzelf stelt. Drie mannen met een missie. Taking her easy for all us sinners. De Monotiek abides…