radicalisering?

Ik dacht laatst nog: “Wat is dat toch, radicalisering?

Is het een modewoord? Wanneer is iets radicaal? En wanneer juist niet? Het gemeentebestuur van Amsterdam leek het van de week wel te weten, zij had ‘radicaliseringsexperts’ uit Amerika laten overvliegen. Daar weten ze namelijk wel raad met ‘radicalen’. Met kappen op hun hoofd, zonder proces opsluiten in diepe kerkers. De experts kwamen totnutoe met hele creatieve ‘oplossingen’: het simuleren van verdrinking bijvoorbeeld. Zo zie je maar weer, als de menselijke creativiteit de ruimte krijgt, zijn we tot heel wat in staat. Bush vond het absurd dat Amerikaanse rechters eerlijke processen eisten voor gevangenen in Guantanamo Bay. Het zijn immers vijanden van de vrijheid…

Wat mij juist zorgwekkend lijkt, is een gebrek aan radicalisering. Hoe kun je zorgeloos voortleven in een wereld die bedreigd wordt met klimaatverandering en oorlog? Ben ik de enige die bijkans een traantje wegpinkt bij het nieuws over lynchpartijen in de Zuid-Afrikaanse townships? Er sterven 20.000 mensen per dag. Waaraan? Honger en gebrek aan medicijnen. Is dit inmiddels acceptabel? Schaarste speelt geen rol meer, welvaart wel. Je sterft als je geen brood kunt betalen, zo simpel is het. Hoera voor de zegeningen van de vrije markt. Zonder die markt was het toch niet logisch dat er vorig jaar 860 miljard werd besteed aan zware wapens. Nu wel, “er was toch vraag?” stellen de fabrikanten. Oh ja, onze goede vriend Bush besteedde meer dan de helft van het totale budget. Over radicalisering gesproken.

In zo’n wereld radicaliseert toch ieder weldenkend mens? Hulde hoor aan de kraker die z’n autonome zone verdedigt, aan de buschauffeur die staakt tegen marktwerking, de activist die wordt opgepakt wegens een demonstratie tegen racisme en ja, ook hulde aan Hamas en Hezbollah die vechten tegen bezetting, apartheid en kolonialisme.

Is het radicaal om te eisen dat het wereldbudget voor wapens onmiddellijk gaat naar armoedeverlichting, dat de troepen terug moeten uit Afghanistan en Irak, dat privatiseringen moeten worden teruggedraaid en dat apartheid ontmanteld wordt? Maar misschien ben ik wel veel te radicaal.

 

10 Responses to “radicalisering?”

  1. bram Says:

    sociaal forum ole!!!
    zaterdag weer doorzakken, lekker blijven plakken.

  2. Thijs Says:

    :)

    Mini-ganster Bram :).

    Vet lauw poep mannen!

    Keep it up, stay radical xD

  3. Jesse en Max Says:

    Aight!! f*king vet wat jullie doen! Wanneer komt jullie album (ontspan de pan uit) uit? En hoeveel gaat ie kosten?? Ga zo door man!!

  4. Radicaaltje Says:

    Wat is wat?…

    Wat is het verschil tussen Bush en Al-Qaida? De een voert het uit de ander geeft het bevel?

    Hoe ver mag je gaan? Heiligt het doel de middelen?

    Ik denk van niet. Het lullige is dat iedereen altijd uit zijn eigen belang handelt en dus (bijna) geen rekening houd met anderen. Dus zijn er ook geen regels of wetten voor te maken.

    De regering moet aan een sfeer werken ipv wetten en regels. Als de sfeer goed is heb je namelijk geen regels en wetten nodig omdat de mensen niet in de fout gaan?

    Ik weet het ook niet precies allemaal.

  5. bram Says:

    Het verschil tussen Bush en Al-Qaida? Bush heeft de machtigste militaire machine ter wereld tot zijn beschikking en wat hij doet is zogenaamd legaal.
    Over wetten en regels gesproken,
    het hangt ervan af wie deze maakt of hoe ze tot stand zijn gekomen. Zijn ze afgedwongen door mensen die in verzet komen tegen onderdrukking of komen ze juist van de onderdrukker?
    Sfeer is belangrijk, dat ben ik met je eens radicaaltje. Maar dat kan alleen maar als mensen het gevoel hebben ook daadwerkelijk wat in te brengen hebben. Ja, je mag iedere 4 jaar op een knopje drukken, maar tussendoor? Echte invloed, “empowerment” zoals de engelsen het mooi noemen brengt sfeer en solidariteit. En dat betekent uiteindelijk dat mensen wat te zeggen moeten krijgen over de economie. Dan verdwijnt onderdrukking en machtsmisbruik en zullen mensen uiteindelijk minder in de fout gaan.

    Hopelijk zijn er meer reacties. De volgende column komt 1 dezer dagen op deze plek.

  6. Radicaal Says:

    Wat kan je doen als burger tegen deze onderdrukking? Acties? En hoever mag je gaan in je acties? Waar ligt de grens. Ligt de grens bij doden? Gewonden? Stelen? Ook niet als het echt niet anders kan?

    Zo lijken de acties van Al-Qaida nog bijna gerechtvaardigd.

  7. bram Says:

    De acties van Al-Qaida niet, maar wel de sabotage van Shell-oliepijpleidingen in Nigeria. Er is een verschil tussen geweld dat gebruikt wordt door de onderdrukker en geweld dat gebruikt wordt tegen onderdrukking. Daarbij is geweld dat gebaseerd is op massale steun van onderdrukte groepen weer heel anders dan geweld dat door een kleine, obscure en geheimzinnige groep wordt uitgevoerd. Dit is elitair en leidt alleen maar tot grotere isolatie.

    Iedere vorm van onderdrukking vraagt om verzet. Geweld is daarbij niet snel een logische optie. Verzet vraagt geduldige opbouw van campagnes, continuiteit in acties en een zo groot mogelijke eenheid in actie. Het gaat erom ook zoveel mogelijk mensen met je verzet te bereiken en geen afschuw teweeg brengt door onschuldige burgers te doden. Je wilt mensen betrekken of in elk geval sympathie kweken voor je zaak.

    Maar als je als verzetsgroep geconfronteerd wordt met extreem onderdrukkingsgeweld (bv in het geval van veel Palestijnse verzetsgroepen) dan is zelfverdediging gerechtvaardigd.

    Actievoeren in een wereld als de onze is noodzakelijk en nodig. We willen elke centimeter vrijheid verdedigen en ook strijden voor meer bevrijding. Solidariteit staat hoog in het vaandel, maar we hebben nog een lange weg te gaan…

    Het is een belangrijke discussie!

  8. mini me Says:

    hooi bram,
    je ideeen spreken me best wel aan en je weet je standpunt heel overtuigend te vertellen (vergeet soms bijna mijn eigen mening) wel even een vraagje. waarom ben jij zo begaan met de wereld en mensen die je helemaal niet kent? hoe kan het dat jullie zo socialistisch zijn terwijl sommige mensen juist aan het verwilderen of bebushen zijn. gr. mini me

  9. bram Says:

    Ik vind het belangrijk dat je niet alleen voor jezelf leeft, maar ook voor anderen. De meeste mensen doen dat ook, met name voor vrienden en familie. De mens zou het nooit zo ver gered hebben als er niet iets was zoals ’solidariteit’: iemand ondersteunen zonder dat je dit perse doet uit eigenbelang.

    Als je kijkt naar de wereld zie je dat er nog genoeg te doen is en je ziet ook dat de mensen aan de top de situatie willen behouden zoals die nu is. Daarom krijgen we vaak te horen dat ‘er toch niets aan te doen is’ of “in je eentje verander je toch niets” enz. Juist dat gevoel moeten we zien om te draaien. Want als we wel samen optrekken, als we van al die vingers een gebalde vuist maken, alleen dan kunnen we de wereld veranderen.

    De reden dat mensen luisteren naar Wilders is omdat hij gebruik maakt van de onvrede die mensen voelen over de wereld. Hij geeft vervolgens bepaalde groepen de schuld van alles wat mis is. Dit is makkelijk en misleidend, zo geeft hij mensen het gevoel dat hij het beste met ze voorheeft. Wilders ondergraaft juist het idee van solidariteit. Net als andere enge mannen uit de geschiedenis hebben gedaan.

    Maar er zijn genoeg mensen die hier doorheen prikken en ook echt iets willen doen aan de situatie in de wereld. Als we deze bij elkaar weten te brengen is er heel wat mogelijk…

  10. Rody Says:

    Wow..Bram.

    Normaal gesproken zit je me elke maandag, 1e blokje geschiedenis les te geven..dit is toch wel wat anders xD..

Leave a Reply