De Nederlandse regering weigert krampachtig een onderzoek naar de deelname aan de oorlog in Irak.

Zelfs de regeringen van Bush en Blair stonden een dergelijk onderzoek toe, maar Balkenende maakt zich liever druk om de vertoning van ‘Deepthroat’, laat op de avond. De schattingen over aantallen doden lopen inmiddels uiteen van 100.000 tot een miljoen. We hebben het echt over mensenlevens. Aan ieder leven zit een familie vast met vrienden. Wat een trauma, wat een drama.
Toen de WTC torens vielen was heel Nederland massaal een paar minuten stil, uit solidariteit met de slachtoffers. Terecht, maar met alle respect, het waren er nog geen 2000. Je ziet dit gebeuren, je gaat erover nadenken en opeens besef je iets wat je eigenlijk niet wil beseffen. De levens van de (overwegend) islamitische bevolking in Irak zijn minder waard dan de levens in de VS. Het slaat je koud om het hart.

Dit gevoel bekruipt mij ook als ik luister naar het kabinetsstandpunt over de slachtingen in Gaza. Om te spreken van een ‘oorlog’ gaat al te ver. Wat we in werkelijkheid zien is het losgaan van een oppermachtig leger, bewapend met verarmd uranium en witte fosfor, tegen anderhalf miljoen gekooide en wanhopige mensen. Na jaren van uithongering, vernedering en opsluiting, worden de mensen in Gaza nu ook bestookt vanuit de lucht en vanaf de grond, met de meest moderne wapens. Het Nederlandse bedrijf Stork weet hier alles van. Zij produceren besturingsssytemen en andere technische voorzieningen voor het Israëlische leger.

Deze crises is slechts het meest recente hoofdstuk in het drama van de Palestijnen. Laten we niet vergeten dat het Palestijnse volk al in 1947 en 1948 met veel geweld verdreven werd. Ook Israëlische schrijvers, journalisten en academici hebben dit sindsdien uitgebreid gedocumenteerd. Gerespecteerd Israëlisch onderzoeker Ilian Pappe noemde de stichting van de staat Israël zelfs ‘etnische zuivering’.

Zestig jaar bezetting. Kunnen wij ons daar iets bij voorstellen? We praten nog steeds over de Tweede Wereldoorlog, het trauma van de Duitse bezetting en de Japanse bezetting in Indonesië. Dat was vijf jaar. Vijf! Na vijfentwintig jaar begonnen de Palestijnen ook geweld te gebruiken om zich te verzetten. Toen nog de PLO van Arafat. Zelfmoordaanslagen begonnen pas aan het einde van de jaren tachtig, na veertig jaar bezetting. Nu Hamas anno 2008 een aantal veredelde vuurpijlen met kunstmest afschiet, moeten we blijkbaar nog steeds uitleggen dat we wel spreken van geweld tegen een bezetter. Daarbij spreken we over geweld van zelf in elkaar geknutselde raketten tegenover één van de machtigste militaire machines ter wereld. Dat stadium zijn we toch hoop ik al voorbij mensen?

Zorgvuldig is er de laatste jaren gebouwd aan het beeld dat alles wat met de islam te maken heeft ongestraft als ‘terrorisme’ kan worden bestempeld. Als vernietiging en destructie vanuit de lucht komen, aangestuurd met de meest moderne technologie, dan is het oorlogsvoering, komt het van een wanhopige vrouw die niets anders in de strijd kan gooien dan haar eigen lichaam, dan is het terrorisme. Het ANC van Nelson Mandela pleegde ook bomaanslagen. Partijen als de VVD en het CDA veroordeelden dit destijds ook als terrorisme. Dat heet ‘realpolitiek’ in de achterkamertjes van beleidsmakers. Een mooi woord om weerzinwekkende standpunten een beschaafd jasje aan te trekken.

Het standpunt van de Nederlandse regering is niet verrassend, Hamas en de Palestijnen dragen de schuld van de slachtingen.

Nog niet eerder schaamde ik mij zo diep om uit Nederland te komen.

De Amerikaanse federale bank is als een gek bezig financiele instellingen op te kopen die dreigen om te vallen. Als zij het loodje leggen slepen ze duizenden kleinere banken, ondernemers en consumenten mee. American International Group, Freddy Mac en Fanny Mae werden gered, Lehman Brothers kreeg nul op rekest. Meer dan 100 000 mensen zagen hun banen op de tocht komen. Een noodfonds van westerse (overheids-) banken pompte vrijdag 180 miljard aan liquiditeit in de economie. In Rusland werd de beurshandel twee dagen stilgelegd en Wouter Bos kondigde een verbod aan op het zogenaamde short selling, waarbij wordt gespeculeerd op koersdalingen. Diezelfde Wouter Bos hield ons op prinsjesdag nog voor dat “Nederland zich staande zal houden in roerige tijden”. De mooi-weer show van het kabinet was een absurde vertoning.Het is paniek. De pleitbezorgers van de vrije markt zijn het spoor volledig bijster. Want was de markt niet dat onpartijdige, alles regulerende mechanisme? Het was toch afgelopen met de rol van de staat? Globalisering had immers een sterke overheid overbodig gemaakt? De nationaliseringen van vorige week tonen eens te meer de vervlechting van nationale staten met kapitalistische productie. Op Sovjet schaal werd in een paar dagen tijd afgerekend met de mantra’s van het neoliberalisme. Terwijl de militaire machine van ’s werelds machtigste staat zich al langer roerde, zagen we dit keer de bereidheid om het marktmechanisme van de ene op de andere dag overboord te kieperen. Maar hoe diep is de put? Het systeem wankelt en Wall Street sust de gemoederen. Kunnen we nog meer spektakel verwachten? Hoeveel procent van de Amerikaanse staatsschuld in inmiddels in buitenlandse handen? Genoeg ingredienten op op zijn minst ongerust te zijn over de toekomst.Maar waar ik me het meest zorgen om maak is de oorverdovende stilte van links. Niet alleen op het economische vlak horen we ruis, ook aan Wilders wordt niet of nauwelijks getornd. Juist een fenomeen als hij zou in staat moeten worden geacht om de onvrede of aankomende economische crises te gaan kanaliseren. Ziet links haar kansen om een alternatief te bouwen? Een crises op jaren ‘30 schaal vraagt om een gevecht op jaren ‘30 schaal. We moeten de strijd aan tegen marktfundamentalisten, racistische volksmenners en valse profeten. De dalende winstvoet van ons systeem, de verzadiging van accumulatie, de schijnwelvaart gebouwd op de lucht van niet bestaand geld, het gebeurt allemaal nu.

“The time is now!” Pakken we de handschoen op zodat er straks uit de as een menselijk alternatief kan oprijzen?

Ik dacht laatst nog: “Wat is dat toch, radicalisering?

Is het een modewoord? Wanneer is iets radicaal? En wanneer juist niet? Het gemeentebestuur van Amsterdam leek het van de week wel te weten, zij had ‘radicaliseringsexperts’ uit Amerika laten overvliegen. Daar weten ze namelijk wel raad met ‘radicalen’. Met kappen op hun hoofd, zonder proces opsluiten in diepe kerkers. De experts kwamen totnutoe met hele creatieve ‘oplossingen’: het simuleren van verdrinking bijvoorbeeld. Zo zie je maar weer, als de menselijke creativiteit de ruimte krijgt, zijn we tot heel wat in staat. Bush vond het absurd dat Amerikaanse rechters eerlijke processen eisten voor gevangenen in Guantanamo Bay. Het zijn immers vijanden van de vrijheid…

Wat mij juist zorgwekkend lijkt, is een gebrek aan radicalisering. Hoe kun je zorgeloos voortleven in een wereld die bedreigd wordt met klimaatverandering en oorlog? Ben ik de enige die bijkans een traantje wegpinkt bij het nieuws over lynchpartijen in de Zuid-Afrikaanse townships? Er sterven 20.000 mensen per dag. Waaraan? Honger en gebrek aan medicijnen. Is dit inmiddels acceptabel? Schaarste speelt geen rol meer, welvaart wel. Je sterft als je geen brood kunt betalen, zo simpel is het. Hoera voor de zegeningen van de vrije markt. Zonder die markt was het toch niet logisch dat er vorig jaar 860 miljard werd besteed aan zware wapens. Nu wel, “er was toch vraag?” stellen de fabrikanten. Oh ja, onze goede vriend Bush besteedde meer dan de helft van het totale budget. Over radicalisering gesproken.

In zo’n wereld radicaliseert toch ieder weldenkend mens? Hulde hoor aan de kraker die z’n autonome zone verdedigt, aan de buschauffeur die staakt tegen marktwerking, de activist die wordt opgepakt wegens een demonstratie tegen racisme en ja, ook hulde aan Hamas en Hezbollah die vechten tegen bezetting, apartheid en kolonialisme.

Is het radicaal om te eisen dat het wereldbudget voor wapens onmiddellijk gaat naar armoedeverlichting, dat de troepen terug moeten uit Afghanistan en Irak, dat privatiseringen moeten worden teruggedraaid en dat apartheid ontmanteld wordt? Maar misschien ben ik wel veel te radicaal.